Op 16 april was ik op het Managementboekengala, dat vrij verschrikkelijk klinkt en dat ook niet echt een gala is, maar dat wel heel leuk was. De Rode Hoed vol schrijvers en uitgevers, Dolf Jansen die de boel aan elkaar kletste en de bekendmaking van Managementboek vh Jaar: Zwijgverzuim, menopauze op de werkvloer.
Het thema van het gala? De ‘haag van betrokkenen’: de mensen om de schrijver heen. De schrijvers op de shortlist kwamen dan ook niet zelf aan het woord, maar de partner / broer / collega / uitgever mocht wel wat zeggen in de microfoon van Dolf. Voor zover ze de kans kregen.
Ze zeiden overwegend aardige dingen over hun schrijver, hoewel ze ongetwijfeld ook af en toe te lijden hebben onder al die schrijfambities. Dolf zelf klaagde met een knipoog over zijn eigen schrijver en vrouw Jitske Kramer die 9 (!) boeken heeft geschreven.
Hoe zit het met jouw haag van betrokkenen? Wie staan er om jou en je boek heen, letterlijk (partner/gezin) of figuurlijk (supporters op afstand)? Ze zijn goud waard. It takes a village to write a book.
Voel je je weleens schuldig naar je naasten als je zoveel uren zit te tikken terwijl zij jouw
gezelligheid moeten missen en/of het gezin draaiende houden? In hoeverre heb je het daar vooraf over gehad samen? Als je boek maar niet opschiet, kan dat extra gaan knellen.
Van mijn schrijvers hoor ik dat het helpt om je schrijfambities te delen, duidelijke afspraken te maken en tussentijds te evalueren. En, natuurlijk, je waardering uit te spreken voor de steun, dat kan alleen maar goed doen. En jou, lieve schrijver, gun ik een lieve haag van betrokkenen, die je cheerleaden en die mede mogelijk maken waar jij zo in gelooft.
Met Laurens Ubbink, uitgever non-fictie Ambo Anthos en een kartonnen Elke Wiss die op de shortlist stond met ‘Even tussen mij en mij’
