‘Het einde is in zicht!’ riepen we eind oktober na maanden verbouwen. 

Zo fijn om weer beneden te kunnen ontbijten aan de grote tafel in plaats van met bord op schoot op de kamer van onze jongste. 

Zo heerlijk dat veel achter ons lag: het stof, de bouwvakkers over de vloer, de voordeur de hele dag open, de voortuin vol zooi. Wat was het mooi met meer ruimte en licht. 

Maar toen brak er acuut een andere fase aan: Wat Moet Er Nog Veel.

Ineens zien we hoe afgeragd onze eettafel is in die strakgestucte woonkamer. En wat klinkt het hol zonder gordijnen. En waren we eerst nog superblij met elektriciteit, nu zien we vooral de droevige peertjes waar nog een lamp omheen moet. Maar wat voor een, in hemelsnaam. We hebben geen idee. Geen smaak. En we willen niet naar een woonboulevard.

En hoe gaan we dit allemaal doen in onze dagen die al zo gevuld zijn met werk, voetbal, orthodontist, pianoles, huishouden, Sinterklaas? We willen soms ook even zitten met een krant en een kop koffie. Dat wil ik best vaak. 

Hoe doen anderen dit? Hoe krijgen we ons huis ooit fatsoenlijk ingericht? 

Stap voor stap
Een boek schrijven is net als verbouwen. Heb je net je verhaal gebaard, moet je meteen aan de bak met andere dingen: vormgeving, productie, auteursfoto, boekpresentatie, publiciteit, marketing. 

De kunst is om stap voor stap te gaan. Mij helpt het om eerst een lijst te maken van alles wat nog moet en dan te kijken: wat moet eerst, wat kan later?

Raak niet direct in paniek als je die dingen noteert. ‘Ik schrijf het nu wel op maar HOE ga ik dat doen?’ Trust me, dat heb ik met ‘gordijnen’. 

Adem even uit en kijk wat je eerstvolgende, piepkleine stap kan zijn: 

– op LinkedIn tips vragen voor een fotograaf voor je auteursportret 
– een mail naar een podcast sturen om jezelf aan te bieden voor een interview
– een adviesgesprek boeken bij De Vrije Uitgevers

Laat je niet lamleggen door het geheel maar doe elke dag iets kleins. Kan je iets niet zelf of weet je niet hoe verder? Bedenk wie je om hulp kan vragen. Mensen denken graag met je mee!

En wat ook belangrijk is: zie wat je al wél hebt gedaan. Vier je successen. 

Afgelopen week zei een buurvrouw die hier binnenstapte: ‘De zandzakken zijn weg!’ Vorige week hadden we 8 kuub zand uit de achtertuin naar de container vóór gekruiwagend. Was ik alweer vergeten.   

Ook bezig met je boek? Schuif aan bij ons samenschrijfuurtje!